دریچه ها

ما چون دو دريچه روبروي هم

آگاه زهر بگو مگوي هم

هر روز سلام و پرسش و خنده

هر روز قرار روز آينده

عمر آينه بهشت، اما…آه

بيش از شب و روز تير و دي کوتاه

اكنون دل من شكسته و خسته ست      

زيرا يكي از دريچه ها بسته ست            

نه مهر فسون، نه ماه جادو كرد               

نفرين به سفر، كه هر چه كرد او كرد

_{(مهدی اخوان ثالث)}